دال

2006-10-28T15:52:00.000-07:00

واپسین سخن

□

با من به سوگ مردی بیا که

! لحظه هایش از نفس های عشق جاودانه بود

،آنکه خویشتنش را بر خاک افکند

،با سرودی ناخوانده در حنجره اش

تا رسالت بی دریغ عشق را

،بر خاک ناپاک خدا

! به پایان برد

□

و هنوز مردانی که آوازخوان، در دره های

تیره ره می نوردند

: پژواک دور صدایی را می شنوند که با کوه می گفت

! نمی توانم زیبا نباشم

□

.این وبلاگ تقدیم شد به ش.م -

،به خاطر همه ی لحظه هایی که هدر داد

! تا در یابد، عاشق بی نوا، مجنونی بیش نبود

2006-10-27T13:52:00.000-07:00

،آینه ای پشت سر

! آینه ای در برابرم

! و زندگی یکسر ابدیتی شد ..

2006-10-27T13:42:00.000-07:00

، مرد خسته

، با پاهای آبله

: رو به آسمان بلند فریاد می زند

! زمین تو دشتی نبود

! علفزاری نبود

،که سنگلاخی

با هر سنگش

،با یادگاری از من، تا به بهشت تو

! با داغی بر سینه

! تا فرشتگانت، به دیدن هر یک، برگی بر دفتر گناهان من بیافزایند ..

2006-10-27T13:37:00.000-07:00

روز نوشت ها - خانه - دوّم آبان ماه

.امروز دو تا کبوتر دیدم

! کبوتر عاشق نه !! دو تا کبوتر معمولی

.. داشتن با هم سر یه تکّه نون دعوا می کردن

2006-10-23T06:59:00.000-07:00

.شب .. شب ها، و تاری که تنیده می شود ..

□

،عابری خسته با دود سیگارش می گذرد

،رفتگری فرسوده با جاروی بلندش

،کارگری پتک سنگینش را بر بر جمجمه ی شاعر می کوبد

.و گورکنی، با گوری تهی در برابرش - به انتظار

! و گوسفندان حلبی و هندوانه های چوبی ..

□

،در تو بهاری می جویم

،گورستانی یافتم، با هزار گور خالی

.و من که شب به شب، کالبد بی جان خویش را در خاک می کنم

! و درختی، بی تصویر و تصوّر خاطره ای، در گیجگاه من ..

□

،من در جستجویی بی هوده

گوشت تنم را

با سنگفرش خیابان

،می تراشم

،خود را می درم

تا هر تکه ای را

به گوری - با دهانی گشاده - در قلبت

.فرو برم

! و خطّی سفید، منقطع، به جای دهانش ..

□

،زندگی دم به دم

،پیکری می تراشد - تندیس بهانه ای

،برای سکوت من، و عزم تو

،و زخم هایی که در سکوت می سوزند

.و در انزوا پرپر می شوند

! و شیاری خالی، با خطی سرخ رنگ در اعماقش ..

□

،آهستگی، آرام

با انزجار

از چهار خطّ راست - با کلیدی در ابتدا

.بالا می آید

! عقربه ای که بر معبری بی فایده می رود ..

□

و کتاب تنهایی من

،داستان هایش را مکرر می کند

سرگذشت انسانی که

.حیف و میل شد

! و روزنامه ای، پاره، که باد با خود برد ..

□

حلقه ای که می دود

،در رگهایم

،به جمجمه ام

و پنهان می کند خویشتنش را

.در پس توده ای خالی

! بوته ای با پنج برگ نوک تیز به جای هر شاخه اش ..

□

،تو را تقصیری نیست، نازنین

،برای پاییزی که می آفرینی

،و من را

،برای مردنی این چنین

،در انزوا

،در سکوت

! در تنهایی

2006-10-22T14:31:00.000-07:00

،دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند
،رؤیاهایش را آسمان پرستاره نادیده می گیرد
.و هر دانه ی برفی به اشکی نریخته می ماند
[...]
.دیگه داره حالم از این شعر و این موسیقی آرامبخش به هم می خوره
قوطی قرص هام رو کجا گذاشتم !؟ ...

2006-10-21T23:56:00.000-07:00

!تا حالا بازجویی شدین ؟

: این صحنه رو در نظر بگیرین

،من روی یه صندلی نشسته ام، و یه آدمی که خودشو دوست من معرفی می کنه

: پشت یه میز شلوغ، پر از پرونده، جلوی من. و من مشغول حرف زدنم

.. اون ها با ما خیلی بد برخورد کردن، این خودش باعث تحریک می شه -

و بازجو سکوت می کنه؛

.. شعار های تندی داده نشد -

بازجو جوراب هاشو از پاش درمیاره، بوی گند اتاق رو میگیره؛

.. تجمع مجوز داشت -

بازجو پرونده ی من رو بر می داره و باهاش ور می ره؛

... -

بازجو می گه : فکر کن ببین یه جمله می تونی به من بگی که در دفاعیه

بشه ازش استفاده کرد ؟

[...]

.. دیشب اونی که عزیزترینه همین جمله رو بهم گفت

ای کاش به جای اشک ریختن، کار دیگه ای بلد بودم. ای کاش، یکی مونده

.بود که من هم باهاش درد و دل کنم

2006-10-21T13:34:00.000-07:00

.این هفته دو تا کار رو حتماَ انجام می دم. 24 قطعه رو دوباره شروع می کنم
.. و این وبلاگه رو راه می اندازم .. چیزهایی هست که جرأت گفتنش رو به کسی ندارم
! اگه کسی جرأت شنیدنش رو داره، بگرده و پیداش کنه

2006-10-21T06:43:00.000-07:00

روز نوشت ها - کافه تیامو - بیست و نهمِ مهر ماه

،اگر خلقت را دیگر باره، نه اجباری که اختیاری در کار بود

.زیستن به هیأت شیطان را مناسب تر می دانستم

،در راهی که گام می نهد بس وفادارتر کمر بسته است

،تا شما؛ که گمراهی را بدان سبب فاجعه می دانید

! که به بی سببی رهنمونتان نبود

،پ.ن. می دونم که این شعر یه ایرادی داره، ولی هر چه سعی کردم رفع نشد

! اگه چیزی به ذهنتون میرسه حتماَ راهنمایی کنین

2006-10-20T15:19:00.000-07:00

! مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین

... هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آی

! دمت گرم و سرت خوش باد

! سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای

.منم من، میهمان هر شبت، لولی وش مغموم

.منم من، سنگ تیپا خورده ی رنجور

.منم، دشنام پست آفرینش، نغمه ی ناجور

مهدی اخوان ثالث -

2006-10-20T11:52:00.001-07:00

... امشب حالم بده

... امشب حالم خوب نیست

... امشب حال ندارم

... امشب می خوام برم حال کنم

[...]

بعضی وقت ها از خودم می پرسم، چرا اینقدر برای دوست هام سخته که بهم بگن، حالتو نداریم یا

اصلا حالمون ازت به هم می خوره !؟

2006-10-20T11:52:00.000-07:00

.. می خوام یه کتاب بنویسم به نام عادت می کنم

! بعد هم به اسم زؤیا پیرزاد بدمش بیرون ملت حال کنن

2006-10-19T15:47:00.000-07:00

!! یارو اومده می گه دیگه کسی حق نداره رو پشت بوم دیش بذاره

می پرسم چرا ؟

.می گه آخه هیأت مدیره تصمیم گرفته

می پرسم خب چرا ؟

! جواب می ده آخه اگه ببینن میان دیش مرکزی روهم جمع می کنن

! می گم خب جمع کنن، به من چه، این دیش که ماهواره نیست آقا جون، این دیش دیتا است

! می گه آخه اینجوری که نمی شه

! می پرسم چرا نمی شه ؟ من که کارم قانونیه ! کار شماست که مسأله داره

.. الآن داره قانعم می کنه که آدم نفهمی هستم

!! یابو هم اون قدیمی هاش

2006-10-18T13:07:00.000-07:00

ای ساکنان سرزمین ساده ی خوشبختی
ای همدمان پنجره های گشوده در باران
بر او ببخشایید
بر او که از درون متلاشی است
اما هنوز پوست چشمانش
از تصور ذرات نور می سوزد
و گیسوان بیهوده اش
نومیدوار
.از نفوذ نفس های عشق می لرزد
فروغ فرّخزاد -

2006-10-15T16:30:00.000-07:00

! همه ی هستی ام را می خواستی .. از آن تو .. دوستت دارم

! از چه روی امشب قصد جانم کرده ای ؟.. آن نیز از آن تو .. خلاص

! بیشتر از جانم دوستت داشته ام ..

2006-10-15T15:04:00.000-07:00

،من زیباییِ جهانم، به تمامی، به تنهایی

! تو ... زندان کوچکم را دریچه ای باش به جهان، جهانی که تویی

2006-10-08T12:45:00.000-07:00

در زندگی، چیزهای بسیار کوچکی هست، که لذّتِ وصف ناپذیرِ زیستن رو بهمون یادآوری

.می کنه

... مثل تلفن یه عزیز، از یه راهِ خیلی دور، که تولّدت رو تبریک می گه

.زندگیِ من مجموعه ای ازین اتّفاقات کوچیکه و چیز هایی که جرأت گفتنشون رو به کسی ندارم

! آره خوب .. میلادم مبارک

2006-10-08T12:23:00.000-07:00

روز نوشت ها - فنّی - هشتم مهر ماه

کوته اندیشیِ تو نه به سبب ذات زیستنت

بدان روی بود که

... از دریچه های تنگِ حماقت ایشان، ره به درون بتوانی برد

2006-10-07T12:32:00.000-07:00

روز نوشت ها - کافه تإتر - پانزدهم مهر ماه

به روزگاری بسیار پیشتر از این، در سرزمینی بسیار دور، کوهستانی بسیار بلند بود که خورشید

هرگز بر آن نمی تابید. آسمانش، لبریز از ابرهای تیره، همیشه تاریک و تار بود. به این

کوهستان، معبدی بود و در این معبد آتش دانی و در این آتش دان آتشی و گرمای کل معبد از

،همواره سوختن آتش در آتش دان. آتش را دخترکی نگهبان بود، آنگونه که دختر، هر مدتی

هیزمی به هیمه می گذارد تا خاموشی اش را مانع شود. بدین سان آتش در میان کوهستان بلند، تا

مدت ها می سوخت و گرمایش آرامش ساکنان معبد را فراهم می ساخت. تا آن شب سرد؛ که

.برف به قوت می بارید و در آسمان چون دگر شب ها، نه ستاره ای، نه ماهی، تنها ابرهای تیره

دخترک که روز سختی را گذرانده بود، شب هنگام کنار آتش نشست و به تماشای شعله های آن

پرداخت ... صبح دمان، دخترک چشمان سیاهش را از نوازش انوار خورشید گشود. در آن

،کوهستان، که سال ها بود، کس خبر از رنگ خورشید نداشت، خورشیدی سر می کشید. دخترک

،چندی، محو در زیبایی آن گوی گرد آتشین، که تنها در افسانه های کاهنان، وصفش را شنیده بود

ایستاده نگریست، و پس دوان به معبد روان شد تا همه ی کاهنان را به تماشای آن بیدار کند. اما

در آتش دان، دودی آرام بر می خاست. دخترک نیمه شب در خواب عمیق فرو رفته، و از یاد

برده بود هیزم در آتش دان بیافکند. پس آتش تا صبح سوخته و دخترک را از سرما حفظ کرده

.بود. تا سپیده دم، که آخرین شررها نیز خاموش گشت

کودک آرام پرسید : خورشید چرا بعد از آن همه وقت طلوع کرد ؟

،پیرزن پاسخ داد : دخترکم ! هیچ کس نفهمید که خورشید از چه روی آن صبح در آسمان دمید

اما من به تو می گویم که خورشید در آسمان به سوگواری آتش کوچک گرما بخش نشست و تا به

امروز، در کوهستان پیر، هر روز صبح، در آسمان بالا می آید و برای دوست کوچکش اشک

. می ریزد

2006-10-07T12:17:00.000-07:00

روز نوشت ها

ازین به بعد، این بخش را هر چند وقت تجدید می کنم. روز نوشت ها، قطعه های عموما

کوتاهی هستند، برگرفته از اندیشه های تلخ یا شیرین، که گاه و بیگاه، روی مغز انسان سنگینی

.. می کنند. قطعاتی که به هر روی واقعیند. پس بهتر آنکه، سریع آنها را روی کاغذ پیاده کنیم

! امتحان کنید، احساس بهتری خواهید کرد

2006-10-06T06:48:00.000-07:00

بچه که بودم، دوستی داشتم که عاشق هواشناسی بود. اون وقتا، فکر کنم شیش یا هفت سال

داشتم، اسم همه ی ابرها رو حفظ بود و برای ما می گفت. به آسمون نگاه می کرد و مثلا

... می گفت : امروز هوا آفتابیه

چقدر خوبه که آدم به اون چیزایی که آرزوشو داره، اون چیزایی که دغدغه هاشه، برسه. من هم

یه زمانی آرزو داشتم کارگردان سینما بشم ... نشد ... آرزو داشتم کار سیاسی کنم ... بازم

... نشد ... آرزو داشتم یکی بهم بگه دوستم داره، و من بتونم اینو توی چشمهاش ببینم

اون دوستم، رفت و هواشناسی خوند و الآن داره توی فرودگاه مهرآباد کار می کنه و من هر

وقت که می بینمش، داد میزنم : چطوری هواشناس ؟

2006-10-02T13:23:00.000-07:00

... این بار اون کاری رو می کنم که اون یادم داد، مثل خر روی همه ی احساساتم لگد می کنم

: دارم یواش یواش می فهمم

! انسان زاده شدن یعنی نشخوار کردن منطقِ حمق

! و اینبار، دوست داشتن، حادثه ایست بر اساس اشتباهی ...

2006-09-29T22:43:00.000-07:00

! و او گفت : استپان، استپان من .. من دوستت دارم

.استپان او را در آغوش گرفت و لبهایش را بوسید

... آکسینیا در حالی که انگشت های اشاره اش را پشت سر در هم گره می کرد در دل گفت : ولی فکر کردی

! گریشا را بیشتر دوست دارم

( همه ی اینها در دن آرام آمده است )

2006-09-29T16:02:00.000-07:00

معلم : خوب، پسرم .. تو می خوای بزرگ شدی چی کاره بشی ؟ -

... شاگرد : جاکش، خانم معلم -

2006-09-29T15:59:00.000-07:00

! آدما همشون گهن -

... آره، موافقم .. مثلاً همین خود شما -

2006-09-29T15:48:00.000-07:00

دخترک زیبا، من قلبم را برای همیشه به تو می بخشم !.. ولی تو، تو حاضری لحظه ای لبهایت را به من بدهی ؟

2006-09-27T15:29:00.000-07:00

.. Forget, but not forgive !

و تو احساس می کنی که نیاز داری، به همه ی اونها که کنارت باشن، که تو فقط بتونی تو چشماشون نگاه کنی، و امیدوار باشی که صحنه ی فرو رفتنت، جایی، توی خاطره ها، هرچند محو و تیره، ثبت میشه .. ولی تا از گنگی ضربه ی هولناک رها بشی، می بینی که تمام این مدت به سرابی چشم دوختی .. واقعیت خیلی نزدیکه، خیلی روشن، بدون غباری از تردید .. تنها، وسط یه صحرا ایستادی، و اونقدر سکوت هست که صدای به هم خوردن شنها رو، زیر پاهات بشنوی .. وقتی که به خودت میای، می بینی که داری می دوی، فرار می کنی و اینجا هوا بهتره، و تو نمی دونی که جلوت آیا، حتی، امید چمنزاری هست ؟.. ولی تو، یه تکه از قلبت رو، یه جایی، وسط بیابون جا گذاشتی، و دیگه اصلا حاضر نیستی برگردی و به اونچه که گذشت نگاه کنی

به همه ی دوستانم، که دوستیمون شاید، بر اساس سوء تفاهمی بیشتر نبود .. ب.س.س.ح.آ.ش -

وبه دو نفر، احمد که مفهوم پاکیست و سیاوش که انسان زاده شدن را می زید -

2006-09-10T11:18:00.000-07:00

اینجا نشسته ام
سیگار آروم دود میکنه
باک اون بیرون دوباره شروع کرده
همین چند لحظه پیش باهاش دعوا کردم
نمی دونم حیوون امشب چش شده
عکسا رو نگاه می کنم
کاوه رفت بخوابه
رفتم قفل درو نگاه کردم
ماه وسطای آسمون بود
یه بویی میاد
بوی عطر یکی
یه بویی که مال اینجا نیست
مال گذشته هاست
مال عکسا
یه بویی که دیگه مال من هم نیست

2006-09-06T16:19:00.000-07:00

چقدر سخته

چقدر سخته وقتی که احساس می کنی همه چیز شروع کرده به خراب شدن

همه ی اون چیزایی که بنا کردی، با خون جگر، در شبهای سرد تنهایی

وقتی می فهمی که احساست درست تر از هر وقت دیگه ای همه چیزو از قبل می دونست

وقتی می فهمی که همه ی اون بناها خیلی متزلزل تر از اون چیزی بودن که فکر می کردی

و وقتی که زندگی راهی جلوی پات نمی ذاره جز ادامه دادن و دوباره ساختن و دوباره ادامه دادن

آرش جان، اینجا همه چیز سخته، برعکس اون جایی که تو الآن هستی، برعکس بهشتی که تو ازش حرف میزنی

اینجا دیگه حتی مرگ هم ارزون بدست نمی آد

و دوست داشتن و باز هم دوست داشتن چقدر سخته

و چقدر سخته که دارم به همه ی اینها می خندم

2006-09-03T13:29:00.000-07:00

Believe me, I'm still the scarecrow in the garden of melancholy ..

2006-08-08T14:25:00.000-07:00

گاهی وقت ها یه لیوان چه قدر میتونه با اهمیت باشه

یه لیوان بلند بلوری

یه لیوان ظریف خیلی قشنگ

یه لیوان با کمر باریک

و لبه ی نازک

یه لیوان چه قدر میتونه عوضی باشه

وقتی قراره که از دستت بیفته

و تکه تکه بشه

و صاحب کارت بیاد بالای سرت و قهقه بزنه

و تو حقوق یه هفته ات رو مجبور شی که بابتش بدی

و به اندازه ی همه ی هفته های زندگیت فحش بخوری

گاهی وقت ها یه لیوان چه قدر میتونه با اهمیت باشه

2006-08-03T16:45:00.000-07:00

رفتم اونجا. خیلیا بودن. خیلیایی که حتی نمی شناختم .. یکی اون جلو داشت گلوشو جر می داد : انا للله .. رفتم که خداحافظی کنم باهاش. زل زد تو چشام، منم زل زدم توی چشاش، دستمو گرفته بود .. تکون نتونستم بخورم .. بعد از یه دقیقه گفت : بمون !!.. فرار کردم .. له شدم

2006-08-03T15:30:00.000-07:00

امشب می رم بیرون .. احمد خوابش برده .. میرم روی پشت بوم .. آپارتمانه رو میگم -

خسته ام .. از همه چی خسته شدم --

سالها پیش اونجا وایساده بودی .. درست همین وقتا بود .. از سر شب منتظرت بودم -

از خودم .. از این کارا .. از این صداها .. دامب و دومب --

خیلی دیر کردی .. میرم همون جا که وایساده بودی .. میرم، سجده میکنم -

چرا من ؟.. اینجا خیلی دوره، دورترین جای دنیاست .. بلند ترین جای دنیاست --

دستمو میذارم رو زمین .. خاک رو میبوسم .. خاک پاتو میبوسم -

باید اینهمه التماست کنم ؟.. بیمعرفت، چرا من ؟ --

اشک میریزم .. اول یواش .. بعد زار زار .. خاک گل میشه .. خاک پات -

چرا از توی گل نمی یای بیرون ؟.. چرا نمی یای که بگی متاسفی ؟ --

همونجا میافتم .. همین جور اشک میریزم -

مگه من چه گناهی کردم ؟.. میگه : اونقد گناهکاری که یه شب، بیاد و بگه برای خودم متاسفم --

همونجا میافتم .. تا کی بیاد و جمعم کنه ؟؟ -

2006-07-31T12:04:00.000-07:00

دقیقا هفت ماه پیش، من دو هفته از عمرم رو تو بیمارستان آزادی گذروندم .. اگه بیمارستان آزادی رفته باشین، حتما میدونین که، جاییه برای نگه داشتن آدما، از همه نوعشون .. اونایی که فشار خون دارن، افسرده ها، معتادها و ... وهمه ی آدمای سالمی که دیگران از دستشون خسته شدن .. مریضا، بعضی وقتا که خیلی دلتنگ می شدن، میشستن و با دکترا حرف میزدن. بعد نیم ساعت زر زدن، دکتره میگفت : آره خب .. اونوقت میخواستم با تمام وجودم فریاد بزنم : پاشو لعنتی، پاشو و با مشت، با تمام قدرتت بزن توی صورتش و فریاد بزن که بابا، منم آدمم

راحت باش، با تو نیستم، تو راحت باش و حرفتو بزن، من خیلی وقته که دیگه جزء راسته انسانها نیستم

( تو میتونی اینجوری تمومش کنی : آره خوب )

2006-07-29T18:40:00.000-07:00

تو دنيا رو توي دو جمله خلاصه مي کني

مثل مادري که چيزي رو براي بچه اش توي دو جمله خلاصه مي کنه

تو دنيا رو توي يک کلمه خلاصه مي کني

توي يک حرف

توي يک شين

توي عزيزي که تويي

2006-07-28T14:36:00.000-07:00

چند تا نکته هست که باید بهشون اشاره کنم
به خاطر مساله ی فیلترینگ این وبلاگ ازین به بعد از ساری آپ می شه -
خاله شهرزاد از امشب به عنوان بهتربن سازنده ی شراب شناخته می شه، شراب سفیدش بی نظیر بود -
فرزان نقش ساقی سیمساق مارو به بهترین وجه ممکن بازی کرد، پس اون هم ازین پس به عنوان شوالیه شناخته می شه -
رانندگی در مستی برای همتون، صبح، ظهر و شب تجویز می شه -
جای اون دو تا لعنتی بدجوری خالیه، و البته عزیز بی معرفت خودم -
مستی و راستی .. دوسش داشتم .. دوست ترش می دارم، با وجود همه ی دلتنگی ها و دلبستگی ها و دلشکستگی ها -
امیدوارم که ازین قضیه بیش ازین، سو استفاده نکنه .. مثل امشب که دوباره نیومد -
احمد، کاوه و فرزان ثابت کردند که .. خوب به عهد شب نوردی ها وفا دارن -

خلاصه خدا مادر شهید زارع را بیامرزد، که شهید زارع را زایید که بعدا بره و شهید بشه و پارک شهید زارع رو به مناسبتش بسازن که ما بریم توش عرق بخوریم .. و البته شعر امشب : ساقی دلم شکستی، آخر تو هم که مستی، کمتر گو افسانه، یک جام دگر پیمانه

2006-07-26T17:56:00.000-07:00

ای قوربون اون چشای گنده ی سیاهت برم

من اون جگرت رو بخورم

فدای اون پر و پاچه ات بشم

تکه های پخش نشده ای از فیلم گاو، ساخته ی مهرجویی

2006-07-21T13:08:00.000-07:00

قاصد خاطره های همه تلخ

با دلم می گوید

که دروغی تو دروغ

... که فریبی تو فریب

2006-07-20T14:26:00.000-07:00

همیشه غروب را دوست تر داشته ام

از آن روی که در پس پرده های روز

نوید بخش سهمناکی تیره ی چشمانت بود

2006-07-20T14:17:00.000-07:00

در دردآور ترین لحظات این انتظار

که گویی تا ابدیتش انجامی مقدر نیست

کور سوی امیدی

آرام آرام خود می نماید

که چون به سویش می شتابم

... آنگاه آوار ترس ...

این ناخدا را به کدام طوفان دیگری ره نمایی تو ؟

2006-07-19T14:10:00.000-07:00

ولی مگه هیچ کس فهمید که آدم کوچولوهه چقدر دلش گرفته بود ؟؟ فقط همه هی می گفتن که تو ما رو ناراحت کردی !! ولی هیچ کس پیش خودش نگفت که نکنه آدم کوچولوهه، خیلی می ترسیده !!؟؟ حتی اونی که می گفت دوسش داره هم این سوالو نکرد !! حتی اونم نیومد که بگه : آهای، آدم کوچولو، من می دونم که می ترسی !! من می دونم که تو دل کوچیکت چقدر وحشت نگه می داری !! پس بیا، بیا پیش من، تا آروم بگیری

پس آدم کوچولوهه، آروم رفت و سوار باد شد که بره، که شاید جای دیگه ای آروم بگیره، که شاید ترس هاشو - یه جایی - وسط راه، از یاد ببره

2006-07-16T22:05:00.000-07:00

و ما ایستادیم

نه از آن جهت که به امیدی نازنین ایمان داشتیم

همه ی ترسمان از آن بود که ایستاده نمی ریم

2006-07-16T16:51:00.000-07:00

جناب موتور سوار مجروح در حالی که از درد به خودش می پیچید، فریاد می زد

آقا پات، آقای دکتر پات

پام چی ؟؟

پات .. پات روی دستمه

[...]

جناب برادر موتور سوار مجروح در حالی که عربده می زد

کره خر، مگه من به تو نگفتم برو خونه ؟؟ تو خیابون چه غلطی می کردی ؟؟

داداش به خدا من مقصر نبودم

حالا می دونی من چه قد باید خرج این پات بکنم ؟؟

[...]

سرکار زن داداش موتور سوار مجروح در حالی که پسته می خورد

ولش کن مرد !! اصلا بیا بریم، ببینم خودش چه گهی می خوره

2006-07-16T04:17:00.000-07:00

شب و دریای خوف انگیز و طوفان

من و اندیشه های پاک پویان

برایم خلعت و خنجر بیاور

که خون می بارد از دل های سوزان

2006-07-15T12:08:00.000-07:00

برادر دشمنم خون خواره امشب

هوای خانه ظلمت باره امشب

چراغی بر سر راهم بگیرید

که دیو شهر شب بیداره امشب

شب است و مادران شهر غمناک

هزاران گل شکفت و خفت بر خاک

عزیزم، داغ دارم، دست واکن

به پا کن بیرق صبح طربناک

2006-07-14T14:21:00.000-07:00

پاسخ منفی ایران به مشوق های اروپا .. جواب قاطعی بود به تیم ملی فوتبال ایتالیا

2006-07-14T02:53:00.000-07:00

شکنجه ی سکوتت را آشکاره کن

احمقانه ترین حرفت را بگو

2006-07-13T20:11:00.000-07:00

ساعت 12 ظهر : بیدار میشویم

ساعت 12 تا 1 : خمیازه میکشیم

ساعت 1 تا 2 : نهار و خلال دندون و آروغ

ساعت 2 تا 6 : کار کردن روی مخ پدر برای گرفت بی ام و ، آخه از بنز خسته شدیم

ساعت 6 تا 8 : ایران زمین، شماره دادن، گرفتن و کلی کار دیگه

ساعت 8 تا 10 : با اونی که سوار کردیم میریم شام میخوریم

ساعت 10 تا 11 : باهاش میریم کافی شاپ

ساعت 11 تا 1 : میریم بام تهران، در مورد البوم جدید اندی حرف میزنیم

ساعت 1 تا 1 و پنج دقیقه : با هم میریم زیر لحاف و کلی حال میکنیم

ساعت 1 و ده دقیقه : جیش، بوس و لالا

2006-07-13T19:35:00.000-07:00

شین. وقتی که نیستی، جهان بغض مکرریست

2006-07-13T16:26:00.000-07:00

پسرم، عزیزم، تو باز رفتی سیگار کشیدی ؟

خفه شو بابا، شانس آوردی نرفتم تریاک بکشم

2006-07-12T12:49:00.000-07:00

ونک ؟؟

بیا بالا داداش

...

چه موسیقی جالبی ! این اسمش چیه ؟؟

این کواتور معروف اوپ 123 است.

آها

آره، بتهوون اینو به سفارش پرنس گالیتزین نوشته. اوپ 127 و 130 و 123 که از عمیق ترین آثارش هستن و مثل اینه که اونارو با خون خودش نوشته و به لحاظ موسیقیایی کارهای فوق اولعاده ای هستن. شما خوب به موومان دوم گوش کنید

...

میبینی چقدر عالی نوشته شده ؟؟ خیلی از هنرمندان سمبولیست اینکارو سرلوحه هنر خودشون قرار میدن

بله .. ببخشید همین بغلا من پیاده میشم .. این خدمت شما

قابل نداشت .. خوش اومدی داداش .. اوچیکتم هستم

2006-07-12T12:27:00.000-07:00

حتی فکرش را نمیکردم پروست یه همچی آدم فرهیخته ای باشه. عنایت بفرمایید

گر کسی بر کون سگ عاشق شود

آن برایش چون گل سرخی بود

2006-07-12T05:51:00.000-07:00

، هر چند که "فنز" کار خوبی بود ولی بنده با نظر جناب رحمانیان خیلی موافق نیستم ! به عقیده ی من تاتر ما دچار یک نوع خودبسندگی شده و اصطلاحا دایره ی بسته ای بدور خود تنیده که هیچ برون دهی فرهنگی از آن وجود ندارد ... به عبارت دیگر، ... تاتر ما، ریده شده بهش

2006-07-12T05:48:00.000-07:00

ماتراتزی گفت : [...] ترورییست، و بعد ادامه داد : برو [...] ... جاهای خالی را با کلمات رکیک پر کنید

2006-07-09T16:57:00.000-07:00

فکر کنم تنهایی یکی از اون چیزایی باشه که نمی شه با کسی قسمتش کرد